____________________________________________________________________
noong nakaraang araw, ako'y nanood ng balita
ako ay nalungkot, sa aking nakita
isang limang taong bata, nagpapalimos sa kalsada
kapahamakan na hinaharap, ay sinasagupa nya

sadyang nakakatakot, ang kanyang ginagawa
sumusugod sa sasakyan, upang manghingi ng awa
ngunit minsan may taong, walang puso sa kapwa
konting barya lng sa bulsa, pinagdadamutan pa sya

nasaan na kaya, ang kanyang magulang
bakit sya hinahayaang, magpalimos sa lansangan
sya ba'y walang trabaho, o di kaya'y may karamdaman
kaya anak ay pinanlimos, kumita kahit barya lng

kawawa ang bata, kung sya ay ating titingnan
sa murang edad nya, sya' y nahihirapan
sa hirap ng buhay, na kanyang pinaglalabanan
sanay may bukas pa, nasa kanya ay nakalaan



*********************************************


nakakalungkot isipin na me mga batang sa murang edad

matatapos na naman ang araw na ito, pero yung mga iniisip at nararamdaman ko ganon pa rin as in walang pagbabago. ewan ko ba naman sa sarili ko napakadaming iniisip di ko nman alam kung dapat nga bang isipin, ang gulo ko noh? kase naman talagang apektado ako sa problema ng fren ko naaawa ako sa kanya pero wala naman akong magawa, ang hirap di ba, gusto ko syang tulungan. but how? minsan naaabutan ko sya ng konteng pang gastos pero alam ko di iyon sapat at nahihiya na rin sya sa akin. di nman ako pwede magpunta don sa M.E.C.O. (Manila Economic Cultural Office isang group na tumutulong para lumutas sa mga kaso ng ofw) para kausapin sila about sa case ng fren ko kc me lawyer naman sila . ask ko nga yong fren ko "bat ang bagal ng process ng case di ba pinafollow-up ng lawyer nyo", ang sabi nya "mahirap kaseng i-pursige yung abogado kc libre" ano ba yan dahil ba libre di na pwedeng sabihan na pwedeng pakibilisan ng pag process, eh sa tagal na ng ipinaghintay nya until now wala pa rin result. kelan pa kaya matatapos ang paghihintay? ilang buwan na syang walang trabaho paano na ang pamilyang umaasa sa kanya?

ilang araw na kong ganito lagi nag iisip, naguguluhan. ask ko nga ang mga fren ko ng ganito, "Bat ganon pag me problema at sad yong taong malapit sayo, parang damay ka na rin"
at eto mga sagot nila sa kin:

#1 kc mahal mo yung tao.
#2 masyado ka kasing nagpapadala sa emotion.
#3 natural.. kasi nakikisimpatya ka sa nararamdaman nya, especially pag close sya sa iyo
#4 Dnt get ur em0ti0n affected 2 d0s pip0l ar0und u c0z mybe u might get w0rst on it..
#5 Mer0n k lng mlsakit s ksma pr0 wg m0 den dmdmin pr0b m0 bk kw p un mcra ul0.. Lyf must g0 on dnt let it b d reas0n 2 ruin ur lyf.

iba iba ang sagot nila pero sa tingin ko isa lng ang kahulugan, concern lng talaga ako sa kanya or likas na ata sa akin ang pagkamaawain. pero siguro kung sa inyo kaya mangyari ang ganitong sitwasyon, di ba kyo malulungkot or mag-iisip at ano ang pwede nyong gawin? nagtatanong lng po.....


_______________________________________
sa makakabasa po ng post na to, if di nyo maunawaan
ang aking mga sinasabi pakibasa na lng po uli ng
"mabuhay ka kaibigan" kc dyan po nagsimula ito.

kagabi medyo mabilis lng ang pag stay ko sa harap ng pc kc feel ko mag sleep ng maaga lagi kc akong puyat these past few days, ewan ko ba dami ko lagi iniisip tulad ng kung ano ba pwede kong ma eh post sa blog ko, ( na adik na kc ako ) dati nman pag lapat ng likod ko sa bed konteng oras lng sleep na pero kagabi yong ang pinaka grabe mag 2 am na di pa ko sleep naisip ko tuloy yong friend ko dito, naaawa kc ako sa kanya dahil sa pagpapakabayani sa kanyang dalawang kasama nagsa-suffer ang family nya...kwento ko sa inyo para maintindihan nyo....

ganito kc yon halos sabay lng kmi ng fren ko na napunta dito sa taiwan, sa 1st & 2nd contract nya( every contract ay 3yrs. ang allowed na stay sa taiwan) masasabi ko na swerte sya sa company na napuntahan nya dahil ok yung pasweldo sa kanila, sa ganda ng kita napag-aaral nya sa exclusive school ang dalawa nyang anak, napaayos nya ang kanilang house at talagang suportado ang pamilya. kaya pag inaalok sya uli ng another contract di sya nagdadalawang-isip na pirmahan, kaya lng biglang nabago ang takbo ng lahat sa pangatlong kontrata, noong unang month ng pa tatrabaho nya ok pa yung pasweldo sa kanya tapos ng makailang buwan, na dedelay na hanggang sa abutin ng tinatawag na global crisis, so sa madali't sabi umabot ng 6 mos. yung sweldo na di pinapasahod sa kanila. kinausap ng fren ko yung dalawang kasama at sinabi na "pagdating ng a-singko at di pa tyo pina sweldo mag reklamo na tyo sa h.o.p.e" ( isang grupo na tumutulong sa mga ofw pag me problema sa trabaho) at pumayag nman ang dalawa.

dumating ang a singko di parin sila pinasahod kaya nagpunta silang tatlo sa h.o.p.e. at sinabi ang kanilang problema, nangako nman ang h.o.p.e. na tutulungan sila. ang unang ginawa ng h.o.p.e. ay kinausap ang employer nila, sinabi na kailangang ibigay lahat sa mga tao nya ang buwan na di nya napasweldo, "pag di mo ibinigay sasampahan ka namin ng kaso dahil labag sa law ang ginagawa mo." pero di natinag ang amo nila kya walang nagawa ang h.o.p.e. kundi umalis at asikasuhin ang pagsampa ng kaso, lingid sa kaalaman nila at ng h.o.p.e. me binabalak palang iba ang employer nila.

isang araw nagulat ang kaibigan ko ng ipatawag sya ng kanilang amo, nagtataka sya bat mag isa lng at di ipinatawag ang dalawa nyang kasama, nagpunta sya agad sa opisina ng amo nya at nag-usap sila ng masinsinan.

amo: kya kita pinatawag meron ako offer sayo
fren: (napaisip sya sabay sabing) ano po iyon?
amo: ibibigay ko ang lahat ng sweldo mo at pababalikin pa kita sa company ko basta iurong mo ang kaso at hayaan mo na ang dalawa mong kasama.

napaisip ang aking kaibigan. inisip nya na sa tagal ng di nya pagsahod tambak na ang kanyang pagkakautang, meron syang utang sa lending na kailangang bayaran, meron utang pa sa pinas na ipinangtatawid gutom ng kanyang pamilya na di nya mapadalhan dahil sa kawalan ng sahod, tapos meron pa syang bagong baby na kailangan ng gatas sa araw araw.

kung pansariling kapakanan lng ang iisipin siguro tatanggapin nya. why? kase pag tinanggap nya tiyak bayad lahat ang utang nya me trabaho pa sya na babalikan.

pero umiral ang pagka good samaritan ng fren ko eto ang sinabi nya sa kanyang amo. "kung babayaran mo ako dapat bayaran mo rin ang mga kasama ko, di ko matatanggap yan dahil pag tinanggap ko yan paano nman sila, eh ako yung nagpursige sa dalawa na ilalaban nmin yong kaso kahit san man makarating, at di ko sila kayang iwan at isipin lng ang sarili ko."

akala siguro ng amo nya masisilaw sya sa pera, pero hindi inisip pa rin nya ang kanyang ksama. kaya sa ngayon tuloy pa rin ang kaso nila at hanggang sa ngayon wala pa rin magandang balita sa ipinaglalaban nila at nakakalungkot isipin na sila yong agrabyado pero until now di pa ma-solve yung kaso dahil sa bagal ng proseso.

hanga at saludo ako sa aking kaibigan, sa hirap ngayon ng buhay, di sya nagpasilaw sa kislap ng pera nasa isang iglap ay pwede ng mapasakanya at di na nya kailangang makipaglaban. isa syang tao na may disposisyon at paninindigan kasehodang maging dahilan pa iyon ng paghihikahos ng kanyang pamilya. dalangin ko na lng sa kanya sana maayos na ang lahat at makapag-umpisa kang muli, sana marami pa ang katulad mo.........

MABUHAY KA !!!!!!!!!!!!!


tanong ko lng po, kung sa inyo mangyayari ang ganitong sitwasyon anong gagawin nyo?

Napakagala ko talaga at sa sobrang kagalaan ko napakalayo na pala ang narating ko sa paglalakbay, hanggang sa napadpad ako sa tahanan ng isang tao na may kinikimkim na galit sa akin.Di ko naman sinadya pero siguro ginusto ng tadhana na makita ko ang kanyang isinulat at ng sa ganon magkaroon ako ng pag kakataon na magpaliwanag.

Eto ang aking nabasa na sinulat nya,

hindi ko alam kung bakit galit pa din ako sa taong yun. oo. namumuo yung galit ko pag nakikita ko ang pangalan niya! yung para bang umaakyat lahat ng dugo ko sa utak ko! nanlalamig ako at bumibilis ang tibok ng puso ko. kung iisipin dapat wala na yung galit ko sa kanya dahil matagal ng tapos yung mga nangyari. pero bakit ganun? andito pa din at patuloy na namamahay sa kalooban ko.

actually hindi ko naman talaga siya kilala. hindi ko siya dapat husgahan dahil hindi ko pa siya nakakasama at nakikita man lang ng personal. pero may nagsasabi sakin na isang tao na siya daw ay mabait. hindi ko alam kung totoo nga yun dahil sa chat lang naman sila nag-uusap. pero para sakin hindi siya mabait at hindi marunong mag-isip! dahil kung mabait sya iisipin nya muna ang isang bagay bago nya gawin. matanda ka na dapat alam mo kung ano ang kahihinatnan ng isang bagay pag ginawa mo ito. titingnan kung may masasagasaan na ibang tao o wala. dahil wala siyang ibang inisip kundi ang kaligayahan niya. na ok lang na may masaktang ibang tao basta masaya siya...minsan ko siyang nakausap. yun ba ang mabait? i don't think so! sa lahat ng ginawa mo sakin, hindi ko alam kung hanggang kelan yung sakit na dinulot mo sakin. hindi ko alam kung kelan ako makakalimot. dahil hanggat alam kong may ugnayan pa din kayo, hindi maaalis ang galit at inis ko sayo. at hindi ako tanga para maniwala na hindi na kayo nag-uusap pa. siguro nga parang napaka immature ko ngayon dito dahil sa mga sinasabi ko. pero ito ang paraan ko para mailabas ko kung ano man ang nararamdaman ko. pasensya ka na kung sakali man na mabasa mo ito pero yan kase ang nararamdaman ko sau. ok lang kung matawa ka saken o ano. opinyon mo yan at igagalang ko. you are free to leave a comment. pinapanalangin ko nalang na sana maalis na ang galit ko sau dahil ako lang din naman ang nahihirapan.

( ipagpaumanhin mo ang pag kopya ko sa naisulat mo kailangan ko lng gawin :) salamat )

Munti kong paliwanag,

totoo po yon matagal ng nangyari yon akala ko lahat naka move on na, pero na lungkot ako, nag isip, nagdamdam dahil meron pa palang isang tao na still nahihirapan dahil sa nangyari, dahil di pa rin naaalis yong galit sa puso nya.

una humihingi ako sayo ng pasensya, sa sakit na naidulot ko, sa mga oras na napapaiyak ka ng mahal mo dahil sa akin, sa mga oras na nag aaway kayo ng dahil sa akin. dahil tao lng ako isang nilalang na maaaring makagawa ng mali, na maaaring makasakit ng kapwa, na minsan nakakapag isip ng di tama. alam ko nag kamali ako at ayaw ko sanang pagsisihan yon, kase ng mga oras na yon talagang nagmahal ako, at sa mali nga lng panahon at pagkakataon. pero siguro alam mo at alam nating lahat na ang pag ibig pag dumating yan sa isang tao, walang pinipiling lugar, oras, sitwasyon o panahon, kasehodang mali, kasehodang me masaktan, kasehodang me masira at maraming nabibiktima ng ganong pangyayari. At isa na ako, tayo doon, maaaring kaya nangyari yon upang subukin kung gaano katatag, gaano katibay ang inyong relasyon, at ako yung nagamit para subukin kung gaano kaigting yung tali na nag bubuklod sa inyong dalawa.

nasaktan din ako di man sobra sa dinanas mo, pero ipinasa diyos ko na lang dahil alam ko na kaya nangyari lahat yon ay dahil may dahilan. nasaktan tyo parepareho sakit na sa huli pwede namang gamutin at maghilom. isipin mo na lang nasa ating dalawa nananalo ka, na sayo sya napunta hanggang sa huli, na ikaw yong totoo nyang mahal, na ginawa lng akong pampalipas oras, na pinag laruan lng ako ng mahal mo, isipin mo na ang lahat na makakasakit sa akin kung yon ang makakagaan sa loob mo, makakaalis ng galit sa puso mo, at tatanggapin ko yon ng maluwag sa aking dibdib.

sabi mo nga matanda na ako pero di marunong mag isip, inaamin ko ng mga panahon na iyon di talaga ako nag isip dahil tinalo ng puso ko ang aking isip at di kayang maniobrahin ng puso ang aking isipan. sabi mo pa gusto mong alisin yung galit dahil ikaw din lng naman ang nahihirapan, alam ko di basta basta yan mawawala tanging panahon lng ang makapagsasabi. at hangad ko na sana dumating agad yung panahon na yon na makaramdam ka ng pagpapatawad dyan sa puso mo.

" subukan mong magpatawad at makaramdam ka ng kapayapaan at
katahimikan dyan sa puso at isipan mo"

para sayo,

alam ko, di mo ako kayang ituring na isang kaibigan
ito'y aking igagalang, at nauunawaan
hangad ko, ang iyong kabutihan
hangad ko rin, ang yong kapatawaran
at hangad ko ang katahimikan, nating lahat

paunawa:

sa mga makakabasa po nito pasensya na po kayo totoo po ang lahat ng sinasabi ko hindi po iyan isang arte para makuha ang simpatya nyo. iyan po ang tunay na naramdaman ko ng mabasa ko ang isinulat nya, wala akong ibang mapagsabihan kaya minabuti ko na lang na isulat ito sa aking bagong tahanan, hangad ko ang inyong pang unawa, libre din po kayong mag iwan ng komento at ito'y maluwag sa puso ko na tatanggapin.

MARAMI PONG SALAMAT